تئوری ادراکی-حرکتی کپهارت

تئوری ادراکی-حرکتی کپهارت موضوع اصلی این تئوری بر این نظر استوار است که رشد بهنجار ادراکی –حرکتی به کودک کمک می کند تا مفهوم با ثبات و قابل اعتمادی از جهانی که در آن به سر می برد بدست آورد. کودک بهنجار قادر است دنیای ادراکی-حرکتی استوارتری را بهتنگام مواجهه با تکالیف درسی در سن 6 سالگی ایجاد کند. در مقایسه با آنها، کودکان دچار ناتوانیهای یادگیری دنیای ادراکی-حرکتی متزلزل و غیر قابل اتکایی دارند. این کودکان وقتی با امور نمادین (symbolic) روبرو می شوند به دلیل سوگسری ناقص به آنچه که کپهارت آن را واقعیات جهان اطرافشان می نامد-بویژه ابعاد مکان و زمان- با موانعی درگیر می شوند. برای فهم امور نمادین، کودک باید یاد بگیرد که مشاهدات دقیق تری را در مورد مکان و زمان انجام بدهد و آنها را با اشیاء و رخدادها مرتبط سازد. کودکان ناتوان در یادگیری، در سزماندهی کامل نظامهای آمایش اطلاعاتی خود ر حدی که بتوانند از برنامه های تحصیلی استفاده کنند، ناتوان هستند و در نتیجه از نقطه نظر قوای حرکتی، ادراکی شناختی با اشکالاتی در سازماندهی مواجه می شوند. رشد الگوهای حرکتی : اولین یادگیری فرد یادگیری حرکتی است یعنی واکنش های عضلانی و حرکتی. مطابق نظریه کپهارت، مشکل یادگیری ممکن است در همین مرحله آغتز شود به این دلیل که پاسخهای حرکتی  کودک در قالب الگوهای مربوط به آن قرار نمی گیرد. از اختلاف بین مهارت حرکتی و الگوی حرکتی  به عنوان عامل مهمی در این تئوری یاد شده است. مهارت حرکتی یک کنش حرکتی است که مکن است از دقت بسیار زیادی نیز برخوردار باشد، لکن منظور از آن اجرای یک عمل بخصوص و اتمام یک کار معین است. الگوی حرکتی، از دقت کم، اما از تغییر پذیری بیشتری برخوردار است. هدف الگوی حرکتی وسیعتر و فراتر